Brieven aan de overbuurvrouw, aflevering 1: de harp.

Beste bewoonster,

Als het op wonen aankomt is Lunetten sinds jaar en dag dé wijk bij uitstek. Of het nu per snelweg is, of binnendoor, steevast goed bereikbaar ligt Lunetten vrolijk ingeklemd tussen Houten en allemaal andere wijken. Aan straten of pleinen liggen de huizen overzichtelijk waar je ze verwachten kunt. Zoveel ramen, zoveel gezichten. Dát is Lunetten. Anno nu.

Lunetten is beleven. Lunetten is delen. Samen wonen in de wijk, dat is Lunetten. Bloembakken op het balkon, de poes snorrend in vensterbank. Goed gevulde klikos die op de juiste dag aan de straat staan, tweedehans Twingos keurig min of meer in de parkeervakken; hier in Lunetten heeft alles zijn tijd en plek. Winkels, lantaarnpalen, de glasbak en de brievenbus. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het wordt onderhouden.

Met de gordijnen open halfnaakt liters thee achterover gieten, ook dat is Lunetten. In opperste verveling dof langs zenders zappen, op de tafel zitten en met bungelende beentjes door oude sms’jes scrollen, ondanks de open balkondeur snoeihard met Marco Borsato meezingen, per ongeluk een glas breken en wegmijmeren bij de aanblik van de scherven op het keukenzeil; allemaal Lunetten, akkoord.

Een feestje organiseren, de magere opkomst blijmoedig toelachend rosé inschenken en stiekem even huilen achter de badkamerdeur, dat is op en top Lunetten. Helemaal goed. Of ’s avonds rond een uur of elf, met in je rechterhand het in plastic bloemen gevlochten fietsstuur en in je linker de sleutel van de berging, stomdronken prutsen dat de plaatsvervangende schaamte er vanaf spat, dat is Lunetten zoals de mannen achter de tekentafels het voor zich zagen. Eenvoudig prachtig. Een tien.

Maar, beste bewoonster, eind maart bij de eerste de beste zonnestraal in een doorschijnend wappergewaad als een of andere Lord-of-the-Rings-figurant op een balkon van anderhalf bij één met je harp twintig keer achterelkaar Orinoco Flow van Enya spelen, dat is nadrukkelijk niet Lunetten. Dat is gewoon eng. Mensen proberen hier hun belastingaangifte te doen (zoals op nummer 65) of worden opgejaagd door wurgende deadlines (nr.65, 67 en zo te zien 86). Er zijn erbij die hebben een nachtdienst (nr 12) en die worden zo ongemerkt al slapende tot de poorten van de waanzin gedreven. En iedereen weet dat nummer tien het sowieso niet gemakkelijk opvat allemaal. Als u zo doorgaat zien we hem voor Pasen gegarandeerd ergens aan een tak of een lamp bungelen. En dat is, alles in ogenschouw nemend, nou ook weer niet Lunetten. Toch?

De woontip voor dit voorjaar is dan ook: hou de harp binnenshuis en werk in het geheim aan een nieuw repertoire. Want in theorie is het briljant: bij de eerste zonnestraal in een doorschijnend gewaad met een harp op een balkon van anderhalf bij één. De praktijk, echter, blijkt vooralsnog niet te harden.
Hopend u voldoende geïnformeerd hebbend, verblijf ik

Anoniempje
Voorzitter Leefbaar Wonen ‘12

Binnenkort in onze webwinkel: NASJA COVERS – Leven en werken in een Tranendal

Het wachten wordt beloond! De Zuiderlingen, ’s lands onbelangrijkste schrijverscollectief, krijgt haar eigen biografieën-reeks!
Alles wat u altijd al weten wilde over de vier schrijvers die de B terug in Borrel hebben gezet, binnenkort te lezen in een kwartet vuistdikke boekwerken. Mét plaatjes!
Deze week een voorproefje uit deel 1:

NASJA COVERS – Leven en werken in een Tranendal

‘Het was niet de bitterzoete smaak van het Bavaria bier, noch de pulserende house muziek die uit de vermolmde speakersets sijpelde. Het waren niet de sponzige trekmuurkroketten, en ook maar zelden de hysterische knokpartijen, die Nasja vier á vijf avonden per week naar het Statumseind in Eindhoven lokten.

Tweemaal Dirk

Ook Zuiderlingen maken wel eens een foutje. Per abuis belandde er een Dirk van Pelt in onze onderlinge correspondentie, die onze Dirk van Pelt niet was…

 

vanDirk en Jeanette <*****@*****>
datum15 maart 2011 12:30onderwerpRE: Woof

Hallo,

Kunnen jullie ervoor zorgen dat ik niet meer in jullie groepsmail voorkom? Ik wordt gek van al die flauwe kul mailtjes. Ik zou niet weten wie jullie zijn en begrijp al helemaal niet hoe jullie aan mijn mailadressen komen. Het gaat om de mailadressen; *****@***** en ******@****.

Alvast bedankt voor de moeite,

Dirk van Pelt

 

vanLucas de Waard <******@*****>
datum15 maart 2011 13:06onderwerpExcusesverzonden doorgmail.com

Beste Dirk van Pelt,

Er bestaan er twee van u.
Dat wisten wij ook niet, maar nu wel.
Je staat er niet zo bij stil, doorgaans, dat sommige mensen met zijn tweeën zijn, of god weet, misschien wel met zijn drieën.
Één Dirk van Pelt leek ons meer dan genoeg, eigenlijk, maar onze lieve heer heeft in zijn ondoorgrondelijkheid anders besloten.
Een vriend van mij heet Bart de Graaf. Dat was aanvankelijk ook reuze verwarrend, maar daarbij heeft het lot een handje geholpen.
Hoe dan ook, het misverstand is uit de wereld. U bent Dirk van Pelt, en onze Dirk van Pelt is óók Dirk van Pelt, en de ene Dirk van Pelt is de andere niet.
Bij deze verwijderen wij u uit ons correspondentiebestand. Niet in de laatste plaats omdat de hierbinnen uitgewisselde informatie strikt vertrouwelijk is, en uiterst gevaarlijk in de handen van kwaadwillenden.
De handen van een derde Dirk van Pelt bijvoorbeeld.
Ik houd ineens alles voor mogelijk.

Ik bied u bij deze onze excuses voor het ongemak aan. En ook voor die ene foto.
Dat had u natuurlijk nooit hoeven, willen of mogen zien.
Wel vraag ik me nu dan af of u toevallig óók een blonde Dirk van Pelt bent, met een kekke bril, weinig scorend vermogen, maar met het hart van een edelhert. Is uw lievelings-T-shirt ook geel? Zingt u graag over schaapjes?
Ach, het zal wel niet, want zoals gezegd, de ene Dirk van Pelt is de andere niet.
Ik ben maar wat blij dat ik de enige Lucas de Waard op deze wereld ben. Stelt u zich eens voor. Waren er ook nog zeven Lucassen de Waard in dit misverstand betrokken, en hadden zij u allemaal een dergelijk excuusmailtje gestuurd, welnu, dan zat u rond pasen nóg te lezen.
Maar ik dwaal af.

Nogmaals, ik spreek namens het voltallige collectief de Zuiderlingen, en zéker ook namens Dirk van Pelt, als ik zeg:
het zal niet meer gebeuren.

Wij wensen u een mieters leven.

Met opgeluchte groet,

Lucas de Waard

P.S.
Mocht u nou ooit een andere Lucas de Waard tegen het lijf lopen, vertel hem dan maar niet over mijn bestaan.
Daar komt alleen maar narigheid van.

Bericht van de commissie

Geachte heer Van Pelt,

Voor het vijfde jaar op rij plofte er oktober jongstleden weer een kloeke subsidieaanvraag voor een project van uw toneelclubje bij ons in de postbus. Daar resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst bieden, hebben wij uw met nietjes aan elkaar vastgeklampte waanzin niet direct bij het oud papier gezet. Nee, wij van de adviescommissie Podiumkunsten van de Provincie Utrecht nemen onze taak serieus. Ook dit jaar hebben wij uw plannen welwillend en aandachtig tot ons genomen en ik moet u feliciteren: u bent de uitzondering die de regel ‘de aanhouder wint’ niet alleen bevestigd, maar ook nog drie keer onderstreept. Als u het theatermakertje spelen moe wordt, kan ik u een carrière als markeerstift aanbevelen.

De formele afwijzing met de gebruikelijke argumenten zit in de andere enveloppe, maar ik wilde dit lustrum toch niet onopgemerkt aan ons voorbij laten gaan. Temeer, daar de Provincie Utrecht heeft besloten om de subsidie voor podiumkunsten in zijn geheel stop te zetten. Voelt u zich niet al te schuldig, u bent niet de enige reden waarom we tot dat besluit gekomen zijn. Utrecht lijkt op het oog wel niet zo’n grote provincie, maar het is toch nog een hele toer om alles in goede banen te dirigeren en u kunt zich voorstellen, dat kost bakken met geld. Daarbij, laten we eerlijk zijn, het is een keer mooi geweest met dat gehannes op die podia.

Wegens Carnaval Gesloten

Hier volgt een mededeling voor alle fans, boekingskantoren, literatuur- en theaterfestivals, familie, vrienden en al wie ons verder een warm hart toedraagt.

De Zuiderlingen vieren carnaval, en zijn dus de komende dagen niet bereikbaar voor boekingen, interviews, signeersessies, eventuele openingen van winkelcentra en/of een goed gesprek.

Behalve Dirk.

Dirk is voor het zevende jaar op rij opzichtig genegeerd voor de eretitel ‘Opper-Paljas van de Kolderkoets’, en laat weten niet alleen thuis te blijven, maar ook de hele week uit protest hetzelfde T-shirt aan te houden.

Wij zijn vanaf vrijdag 11 maart weer in bedrijf.

 

Dank voor uw begrip.

Voor spoedgevallen: neem contact op met Dirk.

Voor vragen over carnaval, de eretitel ‘Opper-Paljas van de Kolderkoets’ of Dirks T-shirt: neem ook contact op met Dirk.

 

Feestelijke groet!

Het lied voor Boris dat Boris nooit hoorde of horen zal

Ik kijk ook naar politiek 24,
En daar zag ik een interessant debat
over cultuur kunst en Halina Reijn
die vindt dat er teveel actrices zijn

dus ik snapte er niks van
want zij is er zelf toch ook één?
[Je zegt toch ook niet van iedereen zou moeten stoppen met bierdrinken, behalve ik, want het is bijna Carnaval en hun mogen dan niet drinken, maar ik wel. Das toch saai ]

alles werd mij wazig
Ik keek uit mijn ogen glazig
Ik weet wel hoe dat kwam,
ik werd afgeleid door de aanwezigheid,
van Boris van der ham

Ik word verlegen
Van Boris van der Ham
Blozen
Door Boris van der Ham
Denkend aan Boris van der Ham
Raak ik in de war
Door Boris van der Ham

Als ik op het journaal Ferry Mingelen zie
Met zijn weelderige haardos, in zijn pakdelig drie
Dan hoop ik met mijn hele lijf, ja elke kilogram
Dat hij zijn microfoon richt op Van der Ham

En ik val normaalgesproken op acteurs
Maar die denken alleen maar aan zichzelf
Dus eentje die ook nog politiek bedrijft
is mijn gewenste betere helft

Ik word verlegen
Van Boris van der Ham
Blozen
Door Boris van der Ham
Denkend aan Boris van der Ham
Raak ik in de war
Door Boris van der Ham

Van der Ham
Van der Ham
Mijn handen zo klam

U bent de herder,
en ik ben het lam

Ik ben zo verliefd
Mag ik in uw program

Dan smeer ik uw toekomstboterham.

Van der Ham
Van der Ham
Alle duiven op de Dam

Je weet wel
dat grote plein
in Amsterdam

Kom Boris!
Ga mee!
en neem het ervan

We nemen gewoon de tram

trem

Houdt u van stroop
of heeft u liever van jam

bent u een fan
van George Michael van Wham
Of luistert u liever naar uh R.E.M

U heeft wel iets weg van hem.

Mineur

Als alles als een droom niet uitkwam
Zal ik genoegen nemen
Met een hologram

Maar toch staat er later
op mijn in memoriam:

‘Rust zacht Nasja Covers – Van der Ham’

De notulen

Notulen vergadering De Zuiderlingen
9 februari 2011
19:30-22:45 Feestcafé De Palm, ’s-Hertogenbosch

Aanwezig: Lucas de Waard, Janneke Hendriks,  Nasja Covers, Dirk van Pelt en Daantje Knal.
Afwezig: niemand. Iedereen is namelijk aanwezig.

1.    Welkom en mededelingen.
Janneke vraagt Nasja of het nog aan is met ene Jilles. De op één na laatst genoemde antwoord bevestigend met een hoog piepgeluidje en geknipper met de oogleden. Lucas heeft een nieuwe broek en Dirk zag onderweg in de intercity een hele dikke emo.

2.    Vaststellen agenda
Dirk heeft de agenda in de intercity laten liggen.

3.    Optreden Beschaving aan de Bar 25 februari
Janneke wrijft in haar handen en zegt dat ze er zin in heeft. Nasja wrijft ook in haar handen en zegt ook dat ze er zin in heeft. Lucas heeft er ook zin in, maar hij wrijft niet in zijn handen. Dirk bestelt bier.
Nasja heeft een sappig verhaal over ene Cees. Janneke klapt in haar handen en zegt drie keer ‘vertel.’ Lucas heeft buikpijn en weet niet goed of hij een sappig verhaal over Cees aan kan. Dirk komt terug met bier en vraagt waar het over gaat.
‘Een sappig verhaal over Cees,’ zegt Janneke en ze wijst naar Nasja. Dirk wil weten welke Cees. Lucas en Janneke uiten hun verbazing. Dirk zou alleen al door het gegeven van het sappige verhaal moeten concluderen om welke Cees het hier gaat. Nasja is het hier niet perse mee eens. Cees is een veel voorkomende naam en wie weet hoeveel Ceesen Dirk kent. Dirk kent eigenlijk maar één Cees en al snel blijkt dat de Cees die Dirk kent, de Cees uit het sappige verhaal is.
Er wordt geproost op ene Ellen Bijsterbosch en iemand brengt nootjes.

Freddy

Freddy de Feestkroket ging al bij de eerste ronde van het wereldkampioenschap Holocaust Ontkennen lelijk de mist in.

De Zuiderlingen en de politiek

Wegens ontruiming van het kraakpand is het huiskamerconcert in Utrecht afgelast (we zagen de bui al hangen).
De huiskamers in Den Bosch en Nijmegen zijn (geheel tot onze verbazing) al volgeboekt! Hoezee!
Wilt u ons alsnog zien: we spelen in ieder geval zaterdag 21 mei 2011 tijdens GDMW in Den Bosch.
Verder zijn we ook nog een keer tijdens iets beslotens van D66 te zien, dat terwijl wij heel niet politiek geëngageerd zijn, maar we zijn nu eenmaal gek op Ellen Bijsterbosch.
En op Boris van der Ham natuurlijk, maar dit laatste zullen we ontkennen waar u bijstaat.

Er zullen nog meer politieke mensen zijn.
En mensen die met kunst te maken hebben of hun handen vuil maken aan cultuur.
Dat is dan te zien op vrijdag 25 februari. Hartstikke besloten, maar iedereen is van harte welkom.
Hoogst- hoogstwaarschijnlijk gebeurt er ook iets met muziek, maar als er een niet-voltooide meezinger van De Zuiderlingen wordt gespeeld, kunt u maar beter de handen over de oren leggen.

Tegen het Vege Lijf (ontmoetingen met best beroemdheden)

Zesendertigste Hoofdstuk

Bernadette hield niet van lijken. Het was haar dan ook een raadsel hoe ze ooit in het begrafenisondernemen verzeild was geraakt. ‘Verloskundige,’ had ze duidelijk tegen de decaan gezegd. ‘Of anders danseres.’ De decaan had haar vanachter zijn bureau spottend aangekeken, alsof ze had gezegd ‘baas van de wereld en al haar satellieten, dus ook de maan, want dat is ook een satelliet.’ Maar dat had ze niet, zoals al uit de derde zin van dit hoofdstuk gebleken is.
Bernadette liep de trap af, de gang door, opende en sloot direct daarop weer de garderobekastdeur, meed de kelder en ging naar de wc. ‘Nog een geluk dat ik niet van taart hou,’ dacht ze terwijl ze naar de lege verjaardagskalender keek. De klok in de vestibule sloeg twee keer en het stof danste in het door een kier tussen de gordijnen naar binnenvallende zonlicht, dat laatste gebeurde overigens in de woonkamer.